مطالعه‌ای جدید که به همت خانم دکتر مهسا ملاپور سی‌سخت، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات زیست‌فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران، و با همکاری محققان دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شده است، در ژورنال معتبر British Journal of Dermatology با ایمپکت فاکتور ۱۱.۱۱ و در نوامبر ۲۰۲۵ منتشر گردید.

این مطالعه که در سایت DocWire News نیز بازتاب یافته است، نشان می‌دهد که ترکیب مهارکننده JAK، باریسیتینیب، با کورتیکواستروئید موضعی (TCS) در بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک متوسط تا شدید، اثربخشی بهتری نسبت به ترکیب آزاتیوپرین و کورتیکواستروئید موضعی دارد.

در این تحقیق تک‌مرکزی، ۴۰ بیمار بزرگسال به طور تصادفی به دو گروه دریافت‌کننده باریسیتینیب (۴ میلی‌گرم روزانه) یا آزاتیوپرین (۱.۵ تا ۲.۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن روزانه) به همراه کرم اوره ۱۰٪ و کورتیکواستروئید موضعی تقسیم شدند و به مدت ۱۲ هفته تحت درمان قرار گرفتند.

نتایج اصلی مطالعه نشان داد که ۶۵ درصد بیماران گروه باریسیتینیب به کاهش ۷۵ درصد یا بیشتر در شاخص شدت و وسعت اگزما (EASI-75) دست یافتند، در حالی که این میزان در گروه آزاتیوپرین تنها ۱۵ درصد بود (P=0.002). همچنین میانگین نمره EASI پس از درمان در گروه باریسیتینیب به طور قابل توجهی پایین‌تر از گروه آزاتیوپرین بود (۵.۶ در مقابل ۱۲.۶۱؛ P=0.006).

علاوه بر این، معیار SCORing Atopic Dermatitis 75 (SCORAD-75) نیز در ۵۵ درصد بیماران دریافت‌کننده باریسیتینیب نسبت به ۱۵ درصد بیماران گروه آزاتیوپرین تحقق یافت (P=0.011).

اگرچه تفاوت‌های آماری در برخی شاخص‌های کیفیت زندگی و شدت علائم مانند خارش و درد پوست مشاهده نشد، اما روند بهبود در گروه باریسیتینیب مشهود بود. همچنین هر دو رژیم دارویی به خوبی تحمل شدند و عوارض جانبی جدی گزارش نگردید.

این مطالعه نشان‌دهنده پتانسیل بالای باریسیتینیب به عنوان گزینه‌ای موثر و ایمن در درمان درماتیت آتوپیک متوسط تا شدید است و می‌تواند راهگشای درمان‌های جدید برای بیماران باشد.

ارجاعات:  

Malekan M, et al. British Journal of Dermatology. 2025 Nov 14; ljaf456. doi:10.1093/bjd/ljaf456  

منبع خبر: DocWire News